Retour aux chapitres
Retour à la page principale
Judáa to ɔ́ húzú Tɛn mímɛ́ Mawu tɔn, Izlayɛ́li to ɔ́ húzú ayǐkúngban tɔn.
114.2 Juda devint son sanctuaire, Israël fut son domaine.
Xu mɔ Izlayɛ́li ví lɛ́ɛ bó hɔn, Judɛ́ɛn tɔ ɔ́ mɔ yě bó jó agɔ yi gǔdo,
114.3 La mer le vit et s’enfuit, le Jourdain recula ;
só lɛ́ɛ lɔ́n agbo ɖɔhun, só kpɛví kpɛví lɛ́ɛ lɔ́n lɛ̌ngbɔ́ví ɖɔhun.
114.4 les montagnes bondirent comme des béliers, les collines comme du petit bétail.
Xu, nɛ̌ ka gbɔn nú we bɔ a hɔn? Judɛ́ɛn tɔ, nɛ̌ ka gbɔn nú we bɔ a jǒ agɔ yi gǔdo?
114.5 Qu’as-tu, mer, pour t’enfuir, Jourdain, pour reculer ?
Só lɛ́ɛ mi, nɛ̌ ka gbɔn nú mi bɔ mi lɔ́n agbo ɖɔhun? Só kpɛví kpɛví e mi, étɛ́ ká wa mi bɔ mi lɔ́n lɛ̌ngbɔ́ví ɖɔhun?
114.6 Qu’avez-vous, montagnes, pour bondir comme des béliers, et vous, collines, comme du petit bétail ?
Ayǐkúngban, hwɛ ɔ́, dǎn wǔ ɖo Aklúnɔ nukɔn, dǎn wǔ ɖo Mawu Jakɔ́bu tɔn nukɔn.
114.7 Terre, tremble devant le Seigneur ! – devant le Dieu de Jacob,
É wɛ sɔ́ só dó húzú tán, é wɛ sɔ́ awǐnnya dó húzú tɔjɔtɛn.
114.8 qui change le rocher en étang, le granit en source.